Miniaturowe wierzby pienne
 Wierzba japońska "Hakuro-nishiki" to bardzo dekoracyjna forma miniaturowej wierzby piennej o kulistej koronie. Doskonała do nasadzeń pojedynczych i do uprawy w pojemnikach. Zobacz...  Wierzba mandżurska to propozycja dla posiadaczy nieco większych ogrodów. Jest to drzewo o pokroju krzewiastym z dekoracyjnie pogiętymi pędami. Liście jasnozielone również poskręcane, co daje efekt wprost bajeczny. Zobacz... |
Wierzby nie sprawiają wielu kłopotów w uprawie, a dzięki dużemu wyborowi wśród miniaturowych wierzb piennych, możemy znaleźć drzewka odpowiadające naszym potrzebom. Egzemplarze na mniejszych podkładkach, osiągające do 100 cm wysokości dobrze wyglądają w kompozycji z innymi roślinami i zmieszczą się nawet na balkonie. Egzemplarze wyższe lepiej prezentują się samodzielnie, doskonale wyglądają posadzone nad oczkami wodnymi.
Odmiany o pędach przewisających:
wierzba alpejska (Salix alpina), S. brevipens, iwa (S. caprea) 'Pendula', S. x cottetii, S. arbuscula, S. x finnmarchica, całolistna (S. integra) 'Pendula', S. nakamurana var. yezoalpina, purpurowa (S. purpurea) 'Pendula' oraz liczne odmiany wierzby płożącej (S. repens),
Odmiany o koronach kulistych:
Salix subopposita, japońska (S. integra) 'Hakuro nishiki', S. hastata 'Wehrhahnii', szwajcarska (S. helvetica), S. pyrenaica,
Odmiany o koronach gniazdkowatych:
Salix bockii, Salix moupinensis,
Miniaturowe wierzby pienne nie mają wygórowanych wymagań glebowych, ważne jest jednak aby gleba była wilgotna, a stanowisko dobrze nasłonecznione. Przygotowując stanowisko do uprawy wierzby dobrze jest pod korzenie dać około 10 cm warstwę rozłożonego obornika lub kompostu. Po posadzeniu drzewko obficie podlewamy.
Wierzby silnie cięte efektownie wyglądają, jeśli są co roku dokarmiane. Dawkę nawozu trzeba dopasować do wielkości roślin, siły wzrostu i żyzności gleby w ogrodzie. Stosując tradycyjne sypkie nawozy łatwo rozpuszczalne, takie jak Azofoska, pierwsze nawożenie można przeprowadzić w końcu marca, a ostatnie nie później niż pod koniec czerwca. Używając obornika lub preparatów o spowolnionym działaniu, np. Osmocote, nawożenie przeprowadzamy tylko raz - na przełomie marca i kwietnia, gdyż dokarmianie w późniejszym okresie może obniżyć mrozoodporność roślin. Nie zapominajmy też o regularnym podlewaniu drzewek.
Wszystkie wierzby dobrze znoszą cięcie, dlatego ich pędy można skracać bez obaw. Cięcia dokonujemy wiosną, po przekwitnięciu "kotków", ale przed rozwojem liści. Tnie się je bardzo krótko, pozostawiając tylko kilka pąków u nasady pędu. Dzięki temu nowe pędy są silne i kwitną już wiosną następnego roku. Pędy skracamy 3-5 mm nad pąkiem, a ranę po cięciu zabezpieczamy maścią, np. Funabenem. Niektóre odmiany, jak np. Hakuro Nishiki można przyciąć nawet kilkakrotnie w ciągu sezonu, ostatnie cięcie wykonujemy jednak nie później niż w lipcu.
Osoby zainteresowane bardziej szczegółową instrukcją cięcia zapraszamy do przeczytania oddzielnego artykułu poświęconego tej niezwykłej odmianie wierzby: wierzba japońska całolistna "Hakuro Nishiki"
| Choroby wierzb: » rdza » czerniak » nekroza i zamieranie pędów » parch | Szkodniki wierzb: » pienik wierzbowy » mszyca wierzbowa » przędziorek » rynnica wierzbowa » krytoryjek olchowiec |
Opracowano na podstawie: E. M. Zaraś-Januszkiewicz, Wierzby do każdego ogrodu, Działkowiec, nr 6/04, s. 16 - 18, oraz S. Marczyński, Miniaturowe wierzby, Gazeta.pl.
