Widliczka - Róża Jerychońska
 Selaginella lepidophylla, zwana Różą Jerychońską, jest jedną z najbardziej niezwykłych roślin. Po wstawieniu do wody z kulki zaschniętych liści przeistacza się w ciągu kilkunastu godzin w tętniącą życiem zieloną roślinę. Więcej... |
Widliczki należą do rodziny Selaginellaceae. Rodzina ta zawiera tylko jeden rodzaj, który jednak obejmuje aż kilkaset gatunków. Większość z nich rośnie w wilgotnej dżungli i osiąga wysokość do około 0,5 metra. Niższe gatunki pochodzą ze stref umiarkowanych. Wiele z nich stanowi wspaniałe rośliny do gorących szklarni, wilgotnych oranżerii i do terrariów, czy uprawy w butlach.
Oto gatunki najczęściej spotykane w uprawach amatorskich:
Widliczka Kraussa (Selaginella kraussiana)
Płożące pędy tej rośliny tworzą przypominające mech dywany o szerokości do 40 cm. Pędy pokryte są łuskowatymi, drobnymi, owalnymi, żywo zielonymi listkami. Wysokość zaledwie kilku centymetrów. Można je uprawiać w doniczce, w normalnych warunkach domowych. Trzeba jednak regularnie podlewać letnią, odstałą wodą i chronić przed przeciągami. Ciekawie prezentują się odmiany 'Aurea' (z liśćmi złotozielonymi) oraz 'Variegata' (liście kremowo-zielone).
Widliczka Martensa (Selaginella martensii)
W porównaniu do widliczki Kraussa, znacznie mniej przypomina mech. Tworzy dwa rodzaje pędów - ulistnione, wyrastające w górę na wysokość do 30 cm, oraz bezlistne, zwieszające się ku ziemi (przypominają białe korzonki). Pędy bezlistne, jeżeli dotrą do podłoża, mogą się ukorzenić. W przeciwnym razie szybko zamierają. Dzięki tym dwojakim pędom, roślina wygląda bardzo ciekawie, wręcz magicznie. Wzwyż wyrasta do 30 cm, a na szerokość - aż do 80 cm.
Róża jerychońska (Selaginella lepidophylla)
To chyba najbardziej niezwykła, spośród prezentowanych tu widliczek. Kupuje ją się z reguły jako zaschniętą, zwiniętą kulkę. Wówczas roślina wygląda jakby była kompletnie martwa. Wystarczy jej bryłę korzeniową zanurzyć w miseczce z wodą aby w ciągu kilkunastu godzin rozwinęła się, tętniąca życiem, rozetka zielonych listków.
Zamów sadzonkę - Róża jerychońska 
Zobacz na filmie, jak "ożywa" ta niezwykła roślina.
Warunki uprawy
Właściwą do uprawy ziemią jest torf z dodatkiem gruboziarnistego piasku. Stanowisko do uprawy widliczek powinno być jasne ale nie bezpośrednio nasłonecznione (najlepsze jest światło rozproszone). Na bezpośrednim słońcu pędy bledną i usychają. Z kolei w nadmiernym cieniu pędy się wyciągają, a w przypadku odmian o barwnych liściach - pędy tracą swą oryginalną barwę i zielenieją.
Stanowisko uprawy powinno być wilgotne (wskazana duża wilgotność powietrza). Uprawiamy w normalnej temp. pokojowej (ważne aby nie było nagłych zmian temp.) Zimą temp. nie może spaść poniżej 15-18°C. Podlewamy miękką, letnią wodą. Robimy to regularnie i dokładnie, aby gleba była dobrze wilgotna, jednak bez przelewania. Innymi słowy - gleba powinna być cały czas wilgotna, ale roślina nie może stać w wodzie. Codziennie rośliny też zraszamy (nie jest to konieczne w terrariach o dużej wilgotności powietrza). Raz w miesiącu zasilamy dobrze rozcieńczonym płynnym nawozem.
Bezwzględnie widliczki chronimy przed przeciągami. Zbyt suche powietrze i nawet niewielkie przeciągi spowodują brązowienie i usychanie liści.
Gdy korzenie zajmują już całą doniczkę, roślinę trzeba przesadzić. Robimy to na wiosnę.
Rozmnażanie
Rozmnażanie widliczek w warunkach domowych nie przychodzi zbyt łatwo. Rośliny te nie tworzą kwiatów ani nasion. Zamiast tego, na szczytach pędów powstają kłosy zawierające zarodniki. Wiosną odcinamy i sadzimy części wierzchołkowe pędów, które zaczynają wytwarzać korzenie. Większe okazy można też ostrożnie dzielić ale często kończy się to niepowodzeniem.
Zamów sadzonkę - Róża jerychońska
Opracowano na podstawie: Wielka ilustrowana encyklopedia roślin ogrodowych, Reader's Digest Przegląd Sp. z o.o., Warszawa 2004, s. 613; M. Schubert, R. Herwig, Mieszkamy wśród kwiatów, PWRiL, W-wa 1986, s. 334; J. Courtier, G. Clarke, Kwiaty w domu, Reader's Digest, W-wa 1998, s. 134.
