Mrozoodporne bambusy ogrodowe
Tekst i fotografie
www.oaza-palmy.pl
) Phyllostachys nigra 'Boryana' posiada na łodygach charakterystyczne plamki, które wybarwiają się pod wpływem słońca. ) Phyllostachys aureosulcata 'Spectabiliso' o łodygach z zielonymi paskami. ) Phyllostachys bissetii uprawiany w gruncie. ) Ten sam gatunek uprawiany w donicy. |
Bambusy są fascynującymi roślinami, które mimo swojego egzotycznego pochodzenia możemy z powodzeniem także uprawiać w polskich ogrodach. Wiele spośród niemal tysiąca różnych odmian jest na tyle mrozoodpornych, iż przy odpowiedniej (a przy tym nieskomplikowanej) pielęgnacji, przetrwają nasze zimy. Dzięki temu nasz ogród nabierze coraz modniejszego orientalnego klimatu.
Bambusy należą do rodziny traw. Charakterystyczne dla nich jest to, iż średnica źdźbeł nie zwiększa się w miarę starzenia, tzn. kiedy zaczynają od kwietnia do czerwca wyrastać z ziemi niczym szparagi, mają już swoją ostateczną grubość. Dopiero po osiągnięciu maksymalnej dla danego pędu wysokości, przestaje on rosnąć w górę, a zaczyna rozkładać mniejsze łodygi i wypuszczać liście.
W obrębie bambusów można znaleźć szeroki wybór gatunków i odmian, które różnią się między sobą maksymalną wysokością jaką mogą osiągnąć - od 30 cm u bambusów okrywowych, 2-3 m u bambusów kępowych, do nawet do 6 m u bambusów drzewiastych. Wśród bambusów możemy wyróżnić dwie główne grupy, czyli Fargesie (bambusy kępowe o nieagresywnych korzeniach) i Phyllostachysy (o ekspansywnych korzeniach i znacznie grubszych niż Fargesie łodygach). Dla bambusów drzewiastych zalecane jest zastosowanie bariery korzeniowej wykonanej z folii HDPE. Dzięki temu bambus będzie rozrastać się tylko w miejscu, które dla niego zaplanowaliśmy.
Rośliny te szczególnego charakteru nabierają dzięki łodygom o różnych kolorach, jak na przykład żółte (Phyllostachys aureosulcata 'Aureocaulis'), zielone (Phyllostachys bissetii), czerwone (Fargesia jiuzhaigou 1), czarne (Phyllostachys nigra), w paski (Phyllostachys aureosulcata 'Spectabilis') i plamki (Phyllostachys nigra 'Boryana'), które ponadto wybarwiać się mogą pod wpływem słońca. Orientalnego charakteru nadaje bambusom listowie w różnych odcieniach zieleni, w zależności od gatunku może być przyozdobione paskami (np. Pleioblastus fortunei 'Variegata' czy Pleioblastus viridistriatus). Ponadto dzięki gęstemu ulistnieniu wyżej rosnące gatunki chętnie wykorzystuje się jako żywopłoty i ekrany widokowe. Natomiast takim bambusom jak Fargesia scabrida 'Asian Wonder' lub Fargesia robusta 'Campbell' czy 'Pingwu' efektowności nadają dekoracyjne osłonki młodych źdźbeł.
Bambusy bardzo dobrze znoszą przycinanie, co roku zalecane jest ich prześwietlanie, czyli wycinanie starych i suchych łodyg. Prześwietlanie pobudza też do wzrostu nowe łodygi. Źdźbło bambusa żyje średnio od 7-9 lat. Jednak bambus jest rośliną długowieczną - w Chinach rosną podobno okazy, które mają 1000 lat. Rzadko zdarza się, by bambusy zakwitały (np. co 60, 90, czy 120 lat), wówczas po zakończonym kwitnięciu zazwyczaj obumierają. Nieprawdą okazało się przypuszczenie, że dany gatunek bambusa zakwita jednego roku na całym świecie: okres zakwitania obejmuje 10-20 lat. Obecnie zdarzają się raczej kwitnięcia pozorne, po których rośliny nie zamierają. Bambusy hodowane w Europie kwitną niezwykle rzadko.
Bambusy chętnie wykorzystywane są przy aranżacji ogrodów w stylu japońskim. Pięknie wyglądają w towarzystwie klonów palmowych lub nad oczkami wodnymi, a zwłaszcza wtedy, kiedy mogą się w nich 'przeglądać'. Mogą rosnąć zarówno pojedynczo, jak również w grupie, tworząc swoistego rodzaju mini-lasy. Doskonale sprawdzają się też jako tło dla innych roślin. Można formować je jako bonsai. Doskonale prezentują się także wysadzone w donicach, jednak wówczas powinny być zimowane w bezmroźnym pomieszczeniu. Coraz częściej stosuje się je jako tzw. przenośną zieleń przykładowo na różnych targach bądź wystawach.
Bambusy pozostają zimozielone podczas łagodniejszych zim, dopiero wiosną zrzucają część liści, aby zrobić miejsce dla nowych. Dzięki temu są interesującym elementem w każdym ogrodzie.
Aby bambusy dobrze rosły powinny być wysadzone w odpowiednich stanowiskach. Z reguły Phyllostachysy najlepiej czują się w miejscach mocno nasłonecznionych, jednak można je także wysadzać w półcieniu. Fargesie zaś preferują miejsca półcieniste i zacienione, choć i do słonecznego miejsca znaleźć można odpowiednią odmianę (np. Fargesia rufa). Stanowisko powinno być możliwie osłonięte od wiatru, aby nie szkodził on roślinom w zimie. Ważna też jest właściwa ziemia. Powinna ona być żyzna i jednocześnie dobrze przepuszczalna, bowiem zbytnia wilgotność jest dla bambusów zabójcza. Warto po wysadzeniu bambusa ześciółkować ziemię wokół niego, najlepiej też nie wygrabywać opadniętych liści, gdyż po rozłożeniu dostarczają one bambusowi ważnych składników odżywczych. Bambusy nie lubią przesuszenia bryły korzeniowej, zatem należy je regularnie podlewać. Wiele bambusów zwija swoje liście, aby uchronić się od nadmiernego wyparowywania wody podczas gorących dni, co często bywa mylone z potrzebą ich podlania, dlatego zawsze warto sprawdzić, czy jest to konieczne. Wówczas piękną rośliną będziemy się cieszyć przez długi czas.
Sylwia Hennek
www.oaza-palmy.pl
