Dicksonia antarctica - paproć drzewiasta
 Diksonie to paprocie drzewiaste pochodzące z lasów tropikalnych. Ogromne, parasolowato rozpostarte liście na szczytach ich pni robią niesamowite wrażenie. zobacz powiększenie  Często sprzedawane są one w postaci kłączy.   Otrzymane kłącze posadź w odpowiedniej mieszance glebowej i regularnie podlewaj. Niebawem wypuści wspaniałe zielone liście. zobacz powiększenie |
Paprocie to ogromnie zróżnicowana grupa roślin, ceniona w ogrodach dzięki możliwości zastosowania w miejscach zacienionych. Można je uprawiać nie tylko na rabatach, ale także i w pojemnikach oraz w domu jako rośliny doniczkowe. Typowe dla nich są liście podzielone na charakterystyczne blaszki, które za młodu mają formę pastorału.
U większości paproci uprawianych dziś w ogrodach i mieszkaniach, liście wyrastają tuż nad ziemią, wprost z kłączy pokrytych łuskami. Nieco inaczej jest w przypadku paproci drzewiastych. Ich liście również wyrastają z kłączy, jednak w kolejnych latach, po opadających dolnych liściach, pozostają kolejne warstwy łusek. W efekcie tego kłącze zaczyna przypominać coraz wyższy pień, na szczycie którego znajdują się parasolowato rozpostarte liście. Wówczas paproć nabiera niezwykle egzotycznego wyglądu.
Pierwsze paprocie drzewiaste pojawiły się na Ziemi w okresie geologicznym zwanym dewonem, a dokładniej w środkowym dewonie, około 390-360 milionów lat temu. Były one poprzedniczkami "zwykłych" paproci, jakie dziś spotykamy. Na szczęście w lasach tropikalnych niektóre gatunki paproci drzewiastych przetrwały do dziś.
Paprocie drzewiaste, choć wyglądają bardzo wyjątkowo, nie są zbyt popularnymi roślinami doniczkowymi. A to zapewne dlatego że jeszcze do niedawna były w Polsce niemal nie do zdobycia. To na szczęście się zmieniło... Dlatego właśnie teraz warto tym roślinom poświęcić więcej uwagi!
Jedną z najwspanialszych paproci drzewiastych, jakie możesz dziś zdobyć, jest Diksonia (Dicksonia antarctica). Roślina ta pochodzi z lasów strefy tropikalnej i subtropikalnej środkowej Ameryki, Nowej Zelandii i Australii. Diksonia doskonale nadaje się do oranżerii, ogrodów zimowych i szklarni, choć można również spróbować uprawy po prostu w mieszkaniu. Na lato możesz ją wystawić na taras lub balkon.
Jeżeli zapewnisz jej odpowiednie warunki, po wielu latach osiągnie spore rozmiary. W warunkach naturalnych diksonia osiąga do 6 metrów wysokości, a zebrane w szczytową rozetę liście, mogą osiągać długość od 1,2 do nawet ponad 2 metrów. U starszych roślin liście zakrzywiają się ku dołowi. Rośliny te jednak rosną wzwyż dość powoli, dlatego też nie musisz się obwiać, że roślina uprawiana w mieszkaniu zbyt szybko osiągnie duże rozmiary. Po 20 latach uprawy pień osiąga około 75 cm wysokości.
Właśnie takiej wysokości kłącza możesz zamówić przez internet. Rośliny są dostarczane w postaci zasuszonych kłączy, dzięki czemu przetrwają podróż. Otrzymane kłącze posadź w ziemi i zacznij regularnie podlewać. Wówczas wypuści ono wspaniałe, zielone liście.
Diksonię najlepiej posadzić w ziemi z dodatkiem grubego piasku, kompostu i rozdrobnionej kory w proporcji 1:2:3:1. W warunkach naturalnych diksonie zajmują dolne piętro lasów, rosną więc raczej w półcieniu. W mieszkaniu możesz im zapewnić stanowisko jasne ale nie bezpośrednio nasłonecznione.
Właściwa do uprawy jest standardowa temp. pokojowa ale nie powinna ona wzrastać powyżej 24°C (zwracamy na to uwagę szczególnie posiadaczom nagrzewających się latem oranżerii). Zimą roślina znosi spadki temp. do 7°C, choć niektóre źródła podają, że może znieść spadki temp. nawet do -10°C.
Gleba powinna być umiarkowanie wilgotna i nie może wysychać pomiędzy kolejnymi podlewaniami. Ponieważ wytwarzany z czasem pień, jest w zasadzie korzeniem paproci, należy go zabezpieczać przed wysuszeniem poprzez zraszanie wodą. Jest to konieczne szczególnie podczas upałów oraz jeżeli wilgotność powietrza w pomieszczeniu, w którym uprawiasz diksonię, jest zbyt mała (np. w mieszkaniach w okresie grzewczym). W okresie grzewczym donice z paprociami dobrze jest też postawić na tackach wypełnionych drobnymi kamykami i polanymi wodą. Woda odparowująca z tacek będzie nawilżać powietrze wokół paproci.
Od wiosny do jesieni co 2 lub 3 tygodnie diksonię podlewaj nawozem płynnym o wysokiej zawartości azotu.
Jeżeli wiosną następnego roku zauważysz, że korzenie paproci wypełniły donicę, trzeba wymienić donicę na nieco większą. Gdy jednak po kilku latach uznasz, że diksonia osiąga zbyt duże rozmiary do Twojego mieszkania, zaprzestań wymiany donic na większe, a wymieniaj jedynie wierzchnią warstwę gleby.
Mam nadzieję, że uprawa tej niezwykłej paproci drzewiastej sprawi Ci wiele satysfakcji, a jej ogromne, parasolowato rozpostarte na wierzchołku pnia liście, zachwycą niejednego gościa w Twoim domu! Zamów kłącza już dziś aby za kilka dni cieszyć się własną paprocią drzewiastą :-)
Zamów nasiona Dicksonia antarctica (paproć drzewiasta)
Opracowano na podstawie: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Roślin Ogrodowych, Reader's Digest, Warszawa 2004, s. 451, oraz J. Courtier i G. Clarke, Kwiaty w Domu, Reader's Digest, Warszawa 1998, s. 159.
){kind=link}
){kind=link}